Oğulcan.org

Aşağıdaki diyalog, Fenerbahçe’de görevine devam etmesine karar verilen C. Daum ile Fenerbahçe yöneticisi Murat Özaydınlı arasında geçiyor.

Özaydınlı: Christoph, hangi yüzle taraftarın karşısına çıkacaksın?

Daum: Merak etme Murat. Çıkarım, çünkü başarılıyım.

Şimdi olayı şöyle ele alalım:
Fenerbahçe’nin Daum ile yaptığı sözleşmede şampiyonluk primi ile ilgili bir madde var. Benim bildiğim kadarıyla da bu miktar 500.000 €.

Peki C. Daum, bu sözleşmeye şampiyonluk primi olarak değil de; “Galatasaray, Beşiktaş ve Trabzonspor’u geçerse 500.000 € prim alır” şeklinde bir madde yazsaydı, Fenerbahçe yönetimi bunu sizce kabul eder miydi? 2009 sezonu şartlarına göre, henüz hiçbir Anadolu takımı şampiyon olamamışken cevap ne olurdu? Daum da bu belirtilen miktarı, günümüz şartları içerisinde kazanır mıydı?

Daum’u beğenmeyebilirsiniz, sevmeyebilirsiniz; hatta nefret edebilirsiniz. Fakat Daum, Fenerbahçe’nin ve Türkiye’nin ona sunduğu mantık ve spor ahlakı -buraya dikkat- çerçevesinde maalesef başarılıdır.

Türkiye Kupası ve Ligini çoktan bitiren; Avrupa’da hayal kırıklığı yaratan Fenerbahçe’nin hala teknik direktörü kovmamasının iki sebebi vardı: Sene sonunda yapılacak olan seçim ve yıllardır dillerden düşmeyen istikrar tanımı.

Luis Aragones’in geleceğinin yeni yönetime bırakılması oldukça yerinde bir karardı. 3 milyon € gibi bir meblağnın altına girmek ve ardından seçim kaybetmek hiç de iyi olmayacaktı. Aziz Yıldırım şu anda Aragones’i gönderse sorun olmayacaktır. Çünkü arkasında aldığı oyların getirdiği güven var.

Nerden nereye Aziz Başkan. 1 oy muhabetti ile başlayan; araya iki istifa sıkıştırdığınız Fenerbahçe Başkanlığı için dün ikinci defa bir rakip çıktı karşınıza ve rekor katılım sağlanan oylamada tekrar başkan oldunuz.

Fenerbahçe’nin 1998 (Aziz Yıldırım seçildiğinden beri) yılından bu yana kaybettiği sempatiyi toplama çabası içerisinde görmeye başladık. Aziz Yıldırım’ın programlara bu kadar sık katılması ve soruları yanıtlaması (soru sormaya korkuyorlar, o ayrı) güzel bir başlangıç mı, yoksa seçim öncesi yapılan bir hamle mi? Bunu hep birlikte göreceğiz.
Read the rest of this entry »

Bugün, derbi günü! 100 küsür yıl  önce ‘Papaz’ın Çayırı‘nda başlayan (şu anda Şükrü Saraçoğlu var) ezeli rekabetin yeni bir randevusu.

Stadın ortasına bayrak dikilen, kırmızı kartların konfeti niyetine kullanıldığı, su şişelerinin yağmur gibi yağdığı, ‘sidik torba’larının koltuklara koyulduğu nice maçlar gördük! Biz büyürken, büyüklerimiz eskiden kolkola izlerdik (derbi maçlarını) masalları ile büyüdük.

Televizyonlarda eski yöneticilerin, maçtan bir gün önce rakip takım futbolcularına ‘uyuyun, yarın bizimle maçınız var’ hikayeleri ile fair-play ruhunu öğrendik!

Yanda bir bilet var. 1923′den kalma. Simto’nun blogunda gördüm ve kaydettim. Cumhuriyetin ilanından önceki bir Galatasaray – Fenerbahçe maçına ait! İnceledim ve gördüm ki değişen bi’şey yok. Stadium: Stadyım, Taxim: Taksim, Football: Futbol, Match: Maç, Final: Final. Derbi de oradan geliyor.Böyle uzayıp gidiyor…

Dil yaşar sözünü o kadar net görüyoruz ki. Demek ki biz yaşatamazsak yaşatanlar da çıkıyormuş, ehe.
Not:Latin alfabesi olmayan kısımları çevirmedim.

Galata-Serai vs. Fener – Baktche maçının, ‘fair play’e uygun geçmesini diliyorum.

Ümit Özat’ı sevmemim tek sebebi Fenerbahçe kaptanlığı yapmış olması değildir… Gitmesi ile kaptanlığın Alex’e kalması da değildir! Bundan 5 sene önce liseyi İncesu Anadolu’da okumuştum, Ankara’da. Ümit Özat’ta orada okumuş..

Senede iki kere gelirdi, öğretmenlerine selam verir, bizlere başarılar diler giderdi. 1995 yılında Gençlerbirliği ile başladığı kareyirini Fenerbahçe’ye kadar ilerleten, 100. yılda takım kaptanı olan Ümit Özat bugün yaptığı açıklama ile futbolu bıraktığını açıkladı!

Takımın senelerce jokerliğini yapmış Ümit Özat, Daum geldiğinde gönderilecekler listesindeydi. Öyle ya da böyle kaldı o günleri yaşadı. 100. yıl sonunda ise gönülsüz de olsa ayrıldı ve kendisini Fenerbahçe’de tutan Daum’un takıma gitti.

Geçtiğimiz aylarda kalp rahatsızlığı yaşayan Ümit, futbolu bırakmayacağını, futbolun çok şey ifade ettiğini ve tedavi olup sahalara döneceğini belirtmişti. Düzenlediği toplantıda gözyaşlarına hakim olamayan Ümit Özat: ‘Buraya kadarmış’ diyerek futbol kariyerini sonlanadırdığı açıkladı. Jübile yapmadan veda eden bir oyuncu daha…

Bundan sonra Ümit Özat antrenörlük sertifikası alıp, Köln’de devam edecekmiş. Türkiye fikri hala yok aklında.
Yolun açık olsun kaptan…

2008 yapımı filmin her reklamından Fenerbahçe, Fenerbahçe sevgisi ve nasıl gururlanılması gerektiği akıyordu. Bu yüzden sıkı bir Fenerbahçe taraftarı olmama rağmen filmi izlemedim.

Eğer Fenerbahçe sevgisini anlatacaksan bir Fenerbahçe belgeseli yaparsın, adını da koyarsan herhangi bi’şey izler 100.000 kişi. Arkadaşım çağırmasa benim bu filmi izleme gibi bir düşünce yoktu bile.

İzlediğimde ilk paragrafta ne yazdıysam, yalanladım! Filmin konusu Fenerbahçe değil, konunun üzerine Fenerbahçe yerleştirilmiş. Fenerbahçe vermek istediği mesajları daha iyi anlatabilmek için kullanılmış bir araç. Filmin Konusu

Tolgahan Sayışman ve Fahriye Evcen’in oynadığı film adından belli olduğu üzere aşk ile ilgili. Tipik Türk filmlerinde olduğu gibi komedi de var fakat bu film gerçekten komik. Arada çok güzel espriler var.

Tesadüflerin olmadığını, totemin ne olduğunu -izleyince anlarsınız- bi’şeylerden vazgeçmenin bazen isteyerek ne kadar güzel yapılacağını anlatıyor.

Fahriye Evcen gerçekten başarılı iş başarmış. Birkaç fire dışında role cuk diye oturmuş. Tolgahan ise çoğuna göre düşük klasta kalsa da, bana göre alakası yok. Yan karakterler de oldukça güzel yerleştirilmiş filme. Read the rest of this entry »