Oğulcan.org

Cüneyt Arcayürek’in yaşı sayesinde -82 yaşında- rahatlıkla yazdığı Çankaya, alanında farklı sayılacak kitaplardan bir tanesi. Zaten bu tarz kitaplar da nadir bulunuyor.

Türkiye’nin tüm cumhurbaşkanlarını gören ve o dönemleri yaşayan Arcayürek, notlarını bu kitapta toplamış. 350 sayfalık kitap, bir çırpıda okunduğundan yan menüye koyma fırsatım bile olmadı. Bir gecede büyük kısmını tamamlamıştım.

Çankaya kitabı yazıldığında 11. cumhurbaşkanı Abdullah Gül henüz seçilmemişti, dolasıyla kitapta 10 cumhurbaşkanı var. Kitap 10 bölümden oluşuyor.

Atatürk kısmı oldukça sönük kalmış ve klişelerle dolu. Zaten o dönem çocuk olduğu için farklı bir şey beklemek de zor. İnönü döneminde ise Atatürk – İnönü meselelerini farklı kaynaklardan özetlemiş. Ayrıca İsmet İnönü’ye de bence objektif yaklaşmış.

Bu kısımda gözüme çarpan tek diyalog:
CHF (Halk Fırkası) Genel Sekreteri Recep Peker, fırkayla ilgili metine Atatürk’ün neden ‘fırkam’ yazmadığını soruyor ve Atatürk’ten şu cevabı alıyor:
- Benden sonra fırkam olarak kalacağını nereden bileyim..

İki kişilik tek parti dönemi sonrasında, yazarın bariz bir şekilde eleştiri dozunun arttığını görülüyor. Bunun yaş ve birikimle mi yoksa siyasi görüşle mi alakalı olduğu konusu biraz muallak. Celal Bayar’ın, 27 Mayıs sonrası darbeyle ilgili görüşleri ve o günlerle ilgili açıklamaları mevcut.

Zaten Cemal Gürsel’le ilgili kısımdan bir yazı daha yazmıştım: Cemal Gürsel ve 38

[Devam et →]

Türkiye’de partiler üstü mevzular, her zaman olduğu gibi siyasi partiler üzerinden değerlendiriliyor. Zaten kolay kutuplaşıyoruz, bir de elde iki seçenek olması bu kutuplaşmayı daha çok artırıyor. Kısaca birçok kişi paketi, AKP’ye hayır/evet şeklinde oylamaya hazırlanıyor.

Bu yazıyı yazma sebebim; okuyanları evet ya da hayır seçeneğine yönlendirmek değil. Amacım, bu kararı siyasi parti söylemlerinin dışına çıkartıp; eksileri ve artılarıyla okuyarak karar vermeye yönlendirmek.

Sığ söylemler ve klişe argümanlar ile anayasa paketi oylanmaz.
“AKP zaten dinci, şeriatçı. Bu adamlar çalıyor. Hepsi kendine demokrat” ya da “CHP/MHP zaten statükocu. Değişime kapalılar. Postal yalayıcı bunlar. Sistemden ve ordudan besleniyor” söylemleri bu referandumun tamamen dışında kalmalı bana göre. Zira bu düşüncelerle hareket edildiğinde, değişikliklerin tamamen zararlı ya da her şeyiyle yararlı gibi fikirler oluşuyor. Maalesef böyle bir şey ortada yok.

Evet/Hayır demek için, bundan daha mantıklı ve paketle alakalı düşünceleriniz olmalı. Daha önce de söylediğim gibi: “Babanızın partisine oy vermeyin! [Devam et →]

Enteresan bir başlık oldu; farkındayım. Türkiye’nin 4. cumhurbaşkanı Cemal Gürsel, Devrim Arabaları filmini 2. defa izlediğimde aklıma geldi. ‘Cemal Aga‘ lakaplı darbeci Gürsel ile ilgili bilgilerimi gözden geçirdim ve bu yazı çıktı ortaya.

27 Mayıs 1960 darbesiyle, dönemin hükümetinin yerini alan Milli Birlik Komitesi’nin (1. MBK) başında devlet başkanlığı görevini yapan Cemal Gürsel, bu askeri müdaheleyi 38 kişi ile yapmıştı.

26 Ekim 1961′de hazırlanan anayasa halk oyuna sunuldu ve kabul edildi. Ardından da MBK yerini, seçimle gelen hükümete bıraktı ve tabii ki Cemal Gürsel cumhurbaşkanı seçildi.

Gürsel’in döneminde önce İsmet İnönü başbakanlığı yürüttü. Ardından, yine emekli bir asker olan Ragıp Gümüşpala’nın kurduğu Adalet Partisi’nin, o dönemki başkanı, Süleyman Demirel başbakanlığa geldi. Demirel başbakan olduktan kısa bir süre sonra, Cemal Gürsel hastalandı ve beyin kanaması geçirdi. Dönemin hükümeti, Gürsel’i özel bir uçakla hemen ABD’ye Walter Reed hastanesine gönderdi.

Orada da gerekli iyileşmeyi göstermeyen Cemal Gürsel’in, yurt dışında ölmesinin getireceği sıkıntılar hükümette endişe yarattı. Diğer bir kötü ihtimal de, Gürsel’in geri getirilen uçakta ölmesiydi. Demirel, Cemal Gürsel’in ülkeye getirilmesi konusunda karar çıkarttı ve Gürsel sağsalim ülkeye döndü. [Devam et →]

Palindrom denilen bir şey var. Kısaca, sayının veya kelimenin; tersi ve düzü aynıysa palindrom oluyor. Java’da basit bir şekilde denetlersek:

BufferedReader read = new BufferedReader(new InputStreamReader(System.in));
String myStr = new String();
myStr = read.readLine()
 
//Class kullanmadan string çevirmek (Bkz: Hazır fonksiyon candır)
//String reverse = new StringBuffer(kelime).reverse().toString();
 
String reverse = ReverseString.reverseIt(kelime);
 
if (myStr.equals(reverse)
  System.out.print("palindrom");
 
else
  System.out.print("palindrom değil");

ReverseString:

class ReverseString {
  public static String reverseIt(String source) {
    int i, len = source.length();
    StringBuffer dest = new StringBuffer(len);
 
    for (i = (len - 1); i >= 0; i--)
      dest.append(source.charAt(i));
    return dest.toString();
  }
}

11 Haziran’da başlayan 2010 Dünya Kupası en büyük favorilerden İspanya’nın şampiyonluğu ile sona erdi. Turnuva öncesi yazdığım yazıya baktığımda (2010 Dünya Kupası Öncesi Beklentiler),  İngiltere hariç iyi tahminler yaptığımı görüyorum.

Turnuvayı en çok hak eden İspanya kazandı. Takım kurgusu ve oyunuyla beni şaşırttı. 2008 sonrası hala bu kadar üstün bir oyun beklemiyordum. Casillas, Villa ve Alonso’yu çok beğendim. Patlama beklediğim Torres ise 2008′deki performansının çok altındaydı. Zaten sezon içerisinde de pek parlak değildi.

Çoğu turnuvada favori olan ve genelde “Gönüllerin Şampiyonu” ünvanına layık görülen Hollanda 74 ve 78′den sonra bir kez daha finalde kaybetti. 2008′de olduğu gibi yine gruplarda 9 puan alarak başlayan Hollanda, bu kez süpriz takımların çelmesine (2008′de Rusya’ya elenmişlerdi) takılmadı.

Sırasıyla turnuvada iyi performans gösteren Slovakya ve daim favori Brezilya’yı elediler. Özellikle Brezilya maçı, savunma açısında Hollanda’nın sıkıntılı olduğunu göstermişti. Fakat bunu finale kadar idare etmeyi başardılar. Mourinho’nun Interi’nde büyük çıkış yakalyan Sneijder ve ŞL finalisti Münih’in yıldızı Robben takımı iyi sırtladılar. [Devam et →]