Bir başkadır, bambaşkadır o sofralar.
Sessiz başlayan akşamların, eğlenceli gecelere bağlandığı günlerdeki sofralardan bahsediyorum. Dertlerin, gerçek dostlarla unutulduğu sofralardan..

Önce bardaklar gelir sofraya. Beyaz peynir her zamanki yerinde, hazır ve ince ince dilimlenmiş şekilde beklemektedir. Ardından koca bir sürahide, camları buğulanmış su gelir sofraya..

Her şey hazır olduğunda ise büyük rakı koyulur sofranın en ortasına..

Bardaklar er kişinin önüne dizilir, sessizliği bozma vakti gelmiştir. Önce rakının şırıltısı duyulur, bardaklar dolarken. Ardından da önceden buz ile soğutulmuş buz gibi su eklenir bardağa.

Muhabbet bir başladı mı, her dert, her keder unutulur gider..
Önce dertler unutulur, ardından da neşe kaplar tüm sofrayı.
Ufak ufak içilir, muhabbete girilir. Gerçek dostlar, gerçek dostluklar ve asıl keyif bu dakikalarda başlar. Tadına doyum olmaz rakının, sohbetin, dostların..

Tatlı zamanların, hoş anıların geçtiği o sofraları her daim kurmak dileğiyle…
YENİ İLETİŞİM DEVİ: YENİ RAKI

Birkaç aydır Twitter’ı ünlüler tam anlamıyla “bastı”. Önce Sertab Erener gelmişti, ardından hiç durmadan hesaplar açıldı. Kimisi sahte hesap çıktı, kimisi de gerçekten oradaydı.

Gazeticiler, şarkıcılar, mankenler, sporcular birbiri ardına “ayak uydurmaya” çalışırken aslında hiç de dışarıdan gördüğüm gibi olmadığını fark ettim insanların. Televizyonun bu kadar gizleyici olduğunu bilmiyordum.

Yine de, Twitter’ı var olan çizgisini bozmadan kullandığını düşündüğüm birkaç kişi var, onları paylaşmak istedim.

Zeki Kayahan Coşkun: Seveni olur, sevmeyeni olur. Benim üzerimde durduğum nokta, Zeki gerçekte ne ise, Twitter’da da o. Sevenleri takip edebilir. (Twitter – Zeki Kayahan Coşkun)

Mesut Yar: Lisede okurken her sabah 10 dakika da olsa izlerdim Mesut Yar’ı. Geçen yine denk geldi izledim, hala aynı yapıda. Twitter hesabı da buna uygun. Biraz daha aktif olursa tabii. (Twitter – Mesut Yar) Devamını oku..

Resim: Varlıkların, doğadaki görünüşlerinin kalem, fırça gibi araçlarla kâğıt, bez vb. üzerinde yapılan biçimleri.
Fotoğraf: Görüntüyü, ışığa karşı duyarlıklı cam, kâğıt vb. bir yüzey üzerinde özel makine ile tespit etme yöntemi.

Kısa ve öz. Facebook’ta profilinize koyduğumuz görseller resim değildir. Fotoğraftır. Bahsettiklerimin kendinize ait görseller olduğunu söylememe gerek var mı?

İlk yazıda Isparta’yla ilgili yazıların ne kadar tepki aldığını belirtmiştim. İlk yazıyı okumadıysanız, okumanız tavsiye edilir: Isparta’dan Ne İstiyorum? Bu yazıda biraz daha açmak istiyorum durumu.

En çok okunan ve yorumlanan -daha çok küfür edilen- yazıdan birkaç örnek vereyim:

“Gülün çevrilebileceği, gülden para kazandıracak ne varsa kullanılmış! Yani; Isparta’da harika(!) bir ticari zeka var. Memleketinize dönerken hatıra adına bunları alabilirsiniz.” (Devamı…)

Isparta’da, merkez civarında gül bahçesi ya da güller ile süslenmiş, gül yetiştirilen bir bahçe var mı acaba? Ya da yeşillendirme çalışmaları içerisinde; Isparta’nın simgesi olmuş gül ne kadar kullanılıyor? Gül sadece ticari bir araç haline gelmiş, bu kadar net!

“Kış aylarında ‘defolup gideyim şu şehirden‘ dedirtecek kadar kötü kokan bir havası var! Kömür kokusu ya da azot. Rezalet yani..”

Geçtiğimiz günlerde yapılan “Türkiye’nin En Yaşanabilir Şehirleri” arasında 7. olan Isparta’nın tek ve en büyük sorununa göz atan birisi, bu yazdıklarımda ne kadar haklı olduğumu anlayacaktır.

“Süleyman Demirel Üniversitesi içerisinde, bir tabela var: “Süleyman Demirel Hatıra Ormanı” yazıyor. Tabelanın boyu en fazla 120 cm gelir. Ama o alanda tabeladan büyük ağaç yok…”

Bu durum ilgisizlik değil de nedir peki? Örneğin, şehir çıkışında ilgilenildiği zaman ne kadar güzel olacağı ortada olan ağaçlık alanları bulabilirsiniz. Devamını oku..