Bulutlar iç içe..
Ve, her an başka bi’ resim oluyorlar..
Başka bir adla, başka bir zamanda,
Rastlasaydım demiştim ya o gün sana..
Vazgeçtim, kaçmak yok; söz bu kez!
Çok güzel uyuyorsun diye yanımda…
Bak, çok gevezeysem, hadi kapat çenemi..
Sözcükler ne ki duygular yanında!..

Yoksa, yarın sabah uyanıp, ayrılınca
Utanacağım şeyler söyleyebilirim şimdi..
Ya da bırak, hazır açmışken kapılarını
Kalbime biraz daha temiz hava girsin..

Yalancıyımdır biraz, ama bana inan!
Sarhoşken hep çok sahiciyim..
Yine fazla içmişim, bu akşam da,
Coşmuş kalbim, of nal gibiyim.
Sağır, kör, dilsiz görünür kalbim!
Ama bil, ben aslında iyi biriyim!..

Bilirim, çok kirlidir aşk sicilim,
Sadakat konusunda da pek iddialı değilim…
Ama bu kez farklı olsun diye,
Sen denersen, ben de denerim!..

Pek iyi olmadı şarkı, boş vereyim..
Gel  ’ortaçgil’ dinleyelim…
Sıcaklığını verirken sen bana,
Sızayım aniden, kollarında…

Çok düşündüm, kaçarım diye, ama dedim;
Ne zaman anlaşmış ki kalp ile beyin?!..
Ve hele ne zaman düşünsem seni,
Yaprak gibi titriyorken kalbim…