Güzel bir mim daha. Mim KardanBlog tarafından başlatılmış, teşekkürlerimi iletiyorum kendilerine. Ferhad da yazmış ve paslamış, sağolsun. Onun yazısı da güzel, okumanızı tavsiye ederim. Öncelikle belirteyim; kitap yazsaydım diye başlamayacağım çünkü bi’gün kitap yazacağımı düşünüyorum.

Kitap yazmak; hele de Türkiye’de çok zor iştir. Avrupa’da ve Amerika’da her bir baskı için istenen rakamın binde birini sattığınızda çoktan 3. baskınız raflarda olur. Bu kadar az okuyucu olduğunda ise yazdığınız kitabın anlamı ve emeği tam karşılığını almayabilir. Fakat bu şartlar ben yazacağım zaman umarım olmaz!

Günün birinde yazacağım kitabın konusu: ‘İnsanlarda Sembolleştirme!’ olacak. (kim bilir, belki blogum o zamana kalır ve ben XX sene önce demiştim, diyebilirim) Son yıllarda etrafımı dikkatlice gözlemliyorum… İnsanlarımızda çok bariz bir sembolleştirme var. Etrafımızdaki herşeyi; eşyaları, insanları, insan davranışlarını sembolleştirme…

En basit örnek: ‘Tanrı’ya dua ederken, sanki ordaymış gibi gökyüzüne bakmak’ Aslında Tanrı gökyüzünde değildir fakat insan Tanrı’yı ulaşılamaz olarak gördüğü ve kabul ettiği için; dua ederken o şekilde davranır ve gökyüzüne bakar.

Bir kere işlerinizin iyi gitmesini sağlayan şeyin, her zaman işe yarayacağını düşünerek taşımak. Taş, kolye ya da toka. Hatta ben bastığı toprakta ilk adımlarını attığı için (eskiden kötürüm imiş) o topraktan örnek alıp cebinde kum torba ile taşıyanı gördüm! İlk önce vay be demiştim, fakat şimdilerde anlıyorum ki bu başka bi’şey.

Günün birinde yazacak ortam oluştuğunda bu konuya daha uzun değineceğim, daha da ileri zamanlarda bunu bir kitap haline getirebilirim umarım.

Haydi mim’i paslayalım. Uzun zamandır görüşemediğim Selçuk‘a Eray‘a ve Serkan Cura‘ya paslıyorum. Yazın efendim.

Teşekkürler.