“Hayat zor be..” gibi her ne kadar klasik bir cümle ile başlamak istemesem de hayat zor işte! Aldıkları, verdikleri, istedikleri, yapmaya mahkum ettikleri bir sürü ıvır zıvır…

Bu kadar zor olmasa diye düşünmek bile istemiyorum, gereksiz! Beklentiler büyük sanırım bizdeki. Herhangi mevzuda yukarıda olmak o kadar zor ki..

Bu bir sitem yazıdır evet, yeri burası da değildir evet. Bir ay öncesinde bir arkadaşım şöyle demişti; “Tanrı yok! Neden mi? Huzur istiyorum vermiyor! Baksana etrafa herkes mutlu ben değilim. Demek ki onlara başka bi yerden geliyor.. ” Tabi bu kişisel yorumu şu günlerde böyle düşünmüyor ama arada bende diyorum ki: “Tanrı mutlaka var! Ama neden böyle oluyor”..

Misal:
6 gün sonra tüm hayatım baştan aşağıya değişiyor. Yeni bir şehir, yeni bir çevre, yeni bir görev. Görev evet!
Üniversite kardeşim..

Sen kalk başkentten git Isparta’ya. Isparta’yı küçümsemiyorum zaten Ankara yanında kendi küçük kalıyor.
Neyse..