28 Kasım’da gelmişim Ankara’ya.. Neredeyse 20 gün geçmiş!Geçmiş ve gitmiş , bitmiş..Yine dönüyorum(z).Geldiğimde yapmayı planladığım birçok şeyi yapabildim.Hatta neredeyse tamamını yaptım.

Şimdi bir başka evre başlıyor , zor bir evre..Isparta her zaman alışması kolay gitmesi zor bir yer olacak  benim için..Şu yol faslı bir olmasa belki bu düşüncem değişirdi ama..

Önümde beni bekleyen dersler , yani finaller!Yılbaşı vaktinde yapılacaklar , yurda alışmak.Farklarını yazmıştım ya hani o farklar işte..Şu şiir ile sözlerimi bitireyim;

[audio:http://junkchorn.info/jc/muzik/yilmazerdogan-hepsibu.mp3]

değişen ben değilim
dönüşen savaş
yaşlanmakla ıslanmak aynı şey:bir yağmurun gölgesinde ihtiyarlamak

şimdi ölüm bile yetmiyor
acılarımızı tartmaya
dostlar
alıngan bir sahili pinekliyorlar

bir merhaba’yı bıçaklar gibi artık
selamlaşmalar

artık zaman bile yetmiyor
yaşadığımızı sanmaya

yine de ışıklar bu kenti
güzelmiş gibi gösteriyor
geceleri…

geceler…
yani
Ahmet Haşim’in kafiyeleri…

seni aklıma düşüren
yerçekimi değil
yalancı yıldızlar
öyle uzaksın ki
üflesem soğuyacaksın
sarılsam okyanus

bir aşka yetecek kadar
ve anımsatacak kadar
sebepsiz bir ölümü,
acılarımız
ve kafiyelerimiz var…

işte hepsi bu kadar…