Neyse, geçen beni aradı sağ olsun. Şöyle bir diyalog geçi aramızda.
Ali Sami: Oğulcan’cım işin özü, Arda’nın yerine seni koysalar daha yararlı olursun Gaassaray’a.

E tabii görüşme sırasında, yakınlarımda Turgay Şeren olmadığı için; “Yok artık Ali Sami, ebeyinki” diye bir cevap vermedim.

Bu gün Galatasaray’a bakıyorum, lan  o gün Ali Sami gerçekten doğru söylemiş. Gel gör ki, biz bunları dile getirdiğimizde: “Rijkaard’tan daha mı iyi bileceğiz?” oluyor işin adı. Hadi ordan diyorum.

Biriniz de lütfen zahmet edip cevap versin. Sakin sakin, teker teker, tam anlamıyla “bir salağa anlatır gibi“, bu işin nasıl olacağını anlatsın. Ben de teşekkür edeyim kendisine.

Yukarıdaki fotoğrafta gördüğünüz, hangi takıma koysan -Genelde bu cümlede Barcelona olur- oynar kıvamındaki futbolcu Arda Turan;
- 176 cm boyuyla hava mücadelesi yapabilir mi?
- Sırtı dönük top alıp; faul alma amacında ya da dönüp vurma niyetinde oynayabilir mi?
- Arkasında “yaratıcı” bir oyuncu varken, savunma arkasına öldürücü koşular yapıp, son vuruşları iki ayağıyla da iyi yapabilir mi?
- Boğucu bir pres yaparak, takımın direncini artırmakla birlikte; rakip defansı yıpratabilir mi?

Lafı o kadar da uzatmak istemiyorum ama, bu adam niye santrfor oynar be arkadaş? “Boru değil, Rijkaard!” diyen adam ne görüyor birisi bana da anlatsın. Oraya Mustafa Sarp‘ı koy, enerjisi ile defansı yıpratsın, Keita‘yı koy savunma onu tutmaktan yorulsun. Oraya Servet‘i koy hava topu alsın.

Son olarak; çocukluğumun neşesi Ali Sami Alkış – Turgay Şeren videosu gelsin:

Belki de ben hala çocuğum ve hala bir halt anlamıyorum futboldan. Olabilir mi? E Rijkaard bu abi, boru değil…

Çok şükür Lost’un 6. sezonu yayınlandı. Hem de iki bölüm ile başladı.

Hemen uzatmadan konuya gireyim. Bu bölümden sonra ortaya bir iddia atıldı, herkes peşinden gidiyor: Paralel Evren. Şimdi bunu biraz açalım.

Ne oldu dizide?
5. sezonun sonunda, 1970′lerde olan Jack ve arkadaşları hidrojen bombası patlattılar. Sonuç? Adanın, üzerinde var oldukları bilmem kaçıncı gününe geri döndüler. Ambar adada yaşadıkları günlerden birinde patlamış, dizide görülen hale gelmişti.

Peki aynı zamanda ne oldu? -Güya bir paralel evrende ne oldu?-

Uçak hiç düşmeden -Oceanic 815- Los Angels’a indi. Yani adaya hiç gidilmedi.

Paralel evren ne demek?
Aynı zamanda, farklı evrenlerde olması demek. Fakat adadakiler, uçağın düştüğü zamanda değiller. Aynı zamanı, farklı bir evrende yaşamıyorlar. Gerçekteki yaşamın ilerisindeler. Bu da paralel evren falan değildir. Burada ciddi bir mantık hatası yoksa -ki zannetmiyorum- bu durumu Claire’ın ya da Desmond’ın konumuyla daha net anlarız.

Şimdilik ortada paralel evren falan yok.

Geçtiğimiz yıl Şampiyonlar Ligini takip edenler hatırlayacaktır. Barcelona, yarı final maçında Chelsea’yi son dakikalarda Iniesta’nın attığı harika golle elemiş ve finale kalmıştı. Gerisi malum, kupa Barça’nın olmuştu.

Yapılan bir araştırma, 2 ve 6 Mayıs 2009 tarihlerinde oynana Barcelona maçlarından sonra (R. Madrid – Chelsea) daha çok bebek yapıldığını ortaya çıkarmış. İspanya’da yayın yapan bir gazetede, yetkili şöyle söylemiş: “Son dönemlerde doğumlarda inanılmaz bir artış gördük. Bunun sebeplerini araştırdık ve bu durumda, Barcelona’nın hem Real hem de Chelsea karşısında aldığı galibiyetlerin etkisi olduğunu farkettik“

Bir zamanlar sık konuşulan bir mevzu vardı: “Yeni nesil Galatasaraylı olacak!” Bu haber ile birlikte, sözün ne kadar doğru olduğunu görüyoruz. Futboldaki başarılar, futbolun önemsendiği ülkelerde, ülkenin geleceğine direkt olarak etki ediyor.

Not: Futbol ile ilgili bir şeyler yazmayı özlemişim be.

Zülfü Livaneli’nin, “Atatürk’ü sadece Türkiye’ye değil, tüm dünyaya anlatacağız” dediği Veda Filmi’nin fragmanı yayınlandı. Ben beğendim.

Fragmana geçmeden bir şeyin altını çizmek gerekli. Atatürk ile ilgili her film çeken; Türkiye’de Atatürk’e dair hiç film çekilmediğini vurgular gibi konuşuyor. Bu izlenimi en çok yaratan da zaten o filmler değil midir?

Bugüne kadar, sürekli aynı hikayeyi dinledik: “1881′de doğdu, Kemal adını aldı. Harp Okulu’na şöyle girdi.” İnsanları, Atatürk’ü izlemeye davet ederken, biraz da farklı yönler sunulmalı diye düşünüyorum. Bu kadar geniş çaplı bir hayat, bu kadar sık tekrar etmemeli. Çevirip, ısıtıp izlemenin ve izletmenin manası yok.

Filmde Atatürk’ü Sinan Tuzcu oynayacak. Makyaj ekibi özel seçilmiş. Filmin müziklerini yine yönetmen olan Zülfü Livaneli yapıyor. Görüntü yönetmenliğinde ise, Peter Steguer var. Film 26 Şubat’ta vizyona girecek.

Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.

Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Benim icin kirletme aydınlığını,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

Islığımı denesen hemen düşürürsün,
gözlerim hızlandırır tenhalığını
Yanlış şehirlere götürür trenlerim.
Ya ölmek ustalığını kazanırsın,
ya korku biriktirmek yetisini.
Acılarım iyice bol gelir sana,
sevincim bir türlü tutmaz sevincini.

Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.

Sevindiğim anda sen üzülürsün.
Sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,
uzak yalnızlık limanlarına.
Aykırı bir yolcuyum dünya geniş,
Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.
Sakın başka bir şey getirme aklına.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim,
ölümüm birden olacak seziyorum,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.
Aysel git başımdan seni seviyorum…

Önce bardaklar gelir sofraya. Beyaz peynir her zamanki yerinde, hazır ve ince ince dilimlenmiş şekilde beklemektedir. Ardından koca bir sürahide, camları buğulanmış su gelir sofraya..

Her şey hazır olduğunda ise büyük rakı koyulur sofranın en ortasına..

Bardaklar er kişinin önüne dizilir, sessizliği bozma vakti gelmiştir. Önce rakının şırıltısı duyulur, bardaklar dolarken. Ardından da önceden buz ile soğutulmuş buz gibi su eklenir bardağa.

Muhabbet bir başladı mı, her dert, her keder unutulur gider..
Önce dertler unutulur, ardından da neşe kaplar tüm sofrayı.
Ufak ufak içilir, muhabbete girilir. Gerçek dostlar, gerçek dostluklar ve asıl keyif bu dakikalarda başlar. Tadına doyum olmaz rakının, sohbetin, dostların..

Tatlı zamanların, hoş anıların geçtiği o sofraları her daim kurmak dileğiyle…
YENİ İLETİŞİM DEVİ: YENİ RAKI

Gazeticiler, şarkıcılar, mankenler, sporcular birbiri ardına “ayak uydurmaya” çalışırken aslında hiç de dışarıdan gördüğüm gibi olmadığını fark ettim insanların. Televizyonun bu kadar gizleyici olduğunu bilmiyordum.

Yine de, Twitter’ı var olan çizgisini bozmadan kullandığını düşündüğüm birkaç kişi var, onları paylaşmak istedim.

Zeki Kayahan Coşkun: Seveni olur, sevmeyeni olur. Benim üzerimde durduğum nokta, Zeki gerçekte ne ise, Twitter’da da o. Sevenleri takip edebilir. (Twitter – Zeki Kayahan Coşkun)

Mesut Yar: Lisede okurken her sabah 10 dakika da olsa izlerdim Mesut Yar’ı. Geçen yine denk geldi izledim, hala aynı yapıda. Twitter hesabı da buna uygun. Biraz daha aktif olursa tabii. (Twitter – Mesut Yar)

Mehmet Demirkol: Kendisini takip edenler bilir, twitter’da da bir değişiklik yok. (Twitter – Mehmet Demirkol)

Not: “Bu kadar, gerisi yok” gibi bir anlam çıkartılmasın bu yazıdan. Bunlar sadece benim “fark edebildiklerim”

Kısa ve öz. Facebook’ta profilinize koyduğumuz görseller resim değildir. Fotoğraftır. Bahsettiklerimin kendinize ait görseller olduğunu söylememe gerek var mı?

En çok okunan ve yorumlanan -daha çok küfür edilen- yazıdan birkaç örnek vereyim:

“Gülün çevrilebileceği, gülden para kazandıracak ne varsa kullanılmış! Yani; Isparta’da harika(!) bir ticari zeka var. Memleketinize dönerken hatıra adına bunları alabilirsiniz.” (Devamı…)

Isparta’da, merkez civarında gül bahçesi ya da güller ile süslenmiş, gül yetiştirilen bir bahçe var mı acaba? Ya da yeşillendirme çalışmaları içerisinde; Isparta’nın simgesi olmuş gül ne kadar kullanılıyor? Gül sadece ticari bir araç haline gelmiş, bu kadar net!

“Kış aylarında ‘defolup gideyim şu şehirden‘ dedirtecek kadar kötü kokan bir havası var! Kömür kokusu ya da azot. Rezalet yani..”

Geçtiğimiz günlerde yapılan “Türkiye’nin En Yaşanabilir Şehirleri” arasında 7. olan Isparta’nın tek ve en büyük sorununa göz atan birisi, bu yazdıklarımda ne kadar haklı olduğumu anlayacaktır.

“Süleyman Demirel Üniversitesi içerisinde, bir tabela var: “Süleyman Demirel Hatıra Ormanı” yazıyor. Tabelanın boyu en fazla 120 cm gelir. Ama o alanda tabeladan büyük ağaç yok…”

Bu durum ilgisizlik değil de nedir peki? Örneğin, şehir çıkışında ilgilenildiği zaman ne kadar güzel olacağı ortada olan ağaçlık alanları bulabilirsiniz.

İlk yazıda da belirttiğim gibi; abarttığım tek şey sadece kötü yanları söylemiş olmam.

Bunlarında dışında, “Ya sev, ya terk et” tarzı yaklaşımlara diyeceğim pek fazla bir şey yok. Belirtiğim memnuniyetsizlikler neden bazı insanları çok fazla rahatsız eder?
Teşekkürler.